In 1976 klopt Muhammad Yunus aan bij de lokale Janata Bank om een lening te verkrijgen voor een groep armen in het dorpje Jobra (Bangladesh). Ze hebben niet veel nodig. Voor slechts 27 dollar kunnen de mensen bamboe krukjes maken, manden vlechten of een riksja rijden. Die 27 dollar is het verschil tussen een leven lang in armoede leven en een bestaan opbouwen. Muhammad stuit echter op allerlei problemen: Om een lening te kunnen krijgen, moet je kunnen lezen en schrijven (en 75% van de bevolking van Bangladesh is analfabeet). De bank vraagt een onderpand en dat hebben ze natuurlijk niet. Toch blijkt dat juist arme mensen hun lening terugbetalen. Zij...