Een heerlijk koel roseetje gaat er altijd wel in, vooral op een terrasje in de zomer. Maar de meeste mensen hebben eigenlijk geen flauw idee wat ze drinken. Vraag een willekeurig persoon wat een roséwijn eigenlijk is en je zult meestal het antwoord krijgen dat het een mengsel van rode en witte wijn is. En dat is dus maar deels waar. Een traditionele Franse rosé is namelijk helemaal geen mengsel maar een wijn die volgens een bepaalde methode wordt geproduceerd. Tot voor kort was in Europa het mengen van rode en witte wijn enkel toegestaan voor champagne, de bubbelwijn die alleen maar zo mag heten als hij ook echt in de Champagnestreek wordt geproduceerd.

Mengsels van rood en wit
Nog niet zo lang geleden heeft de Europese Commissie besloten dat rosé in Europa ook geproduceerd mag worden door rode en witte wijn te mengen. Deze beslissing leverde echter veel kritiek op van wijnmakers die een rosé op een traditionele manier maken, vooral in het Zuid Franse Provence waar heel veel rosé wordt geproduceerd. Het mengen was tot voor kort enkel toegelaten in landen buiten Europa. En vooral Australië en Zuid-Afrika, de grootste wijnconcurrenten van Europa, maken al langer gebruik van deze methode. Volgens François Milo, directeur van de Conseil Interprofessionnel des Vins de Provence, kan de consument geen onderscheid maken tussen de traditionele roséwijnen en de mengelingen.

Traditionele wijze
In de hoop om iedereen tevreden te stellen, heeft de Europese Unie nu besloten dat een producent op het etiket mag vermelden of de rosé op traditionele wijze of via vermenging werd gemaakt. De wijnen die traditioneel worden gemaakt krijgen voortaan de 'traditionele wijn' op het etiket om de wijn te kunnen onderscheiden van simpele mengsels van rode en witte wijn. De Europese Commissie hoopt hiermee een einde te maken aan een hevige discussie meldt HLN.be.

Men lijkt hier voorlopig tevreden mee. "Een zeer duidelijke etikettering kan de consumenten helpen om een keuze te maken," aldus Milo. "Als dat niet het geval is, kan de markt van de roséwijnen, en dus ook de tewerkstelling, in gevaar komen."

Drie methodes
Maar wat is nou eigenlijk een traditionele methode? Er zijn drie methodes om rosé te produceren. De eerste is gewoonweg het mengen van rode en witte wijn. Zoals gezegd was dat voor kort enkel toegestaan in de Champagnestreek, maar zelfs daar werd nauwelijks gebruik gemaakt van deze methode en eerder gekozen voor de méthode saignée, waar we zo nog op terug komen.

Je hebt misschien wel eens gehoord dat een witte wijn ook van rode druiven gemaakt kan worden. In dit geval worden echter de schillen verwijderd zodat de wijn geen rode kleur krijgt. Om echter een rosé te produceren, laat de wijnboer enkele dagen de rode schillen in de 'most' (druivensap) zitten. Daarna worden de druiven geperst en de rode schillen verwijderd. Hoe langer de schillen in de most zitten, hoe intenser de kleur van de rosé.

De derde methode is de méthode saignée, oftewel het 'bloeden'. De rosé is dan eigenlijk een bijproduct van rode wijn. Als een wijnmaker meer kleur en tannine aan een rode wijn wil meegeven, laat hij in een vroeg proces de wijnvaten 'bloeden'. Een deel van de roze most wordt uit de vaten getapt waardoor de rode wijn die achterblijft in de vaten intenser wordt. Het roze sap wat uit de vaten komt, wordt apart opgeslagen en ondergaat dan weer een gistingsproces waardoor er een roséwijn ontstaat.